کتاب شب های هند

اثر آنتونیو تابوکی از انتشارات نشر چشمه - مترجم: سروش حبیبی-برندگان جوایز ادبی

این کتاب شرح یک بی‌خوابی و داستان یک سفر است. بی‌خوابی نصیب کسی است که کتاب را نوشته و سفر نصیب کسی است که قدم در آن نهاده. در ابتدای کتاب، فهرستی کوتاه از مکان‌هایی که قهرمان داستان به آن جا رفته آمده است شاید کسی که به مسیرهای غیرمنطقی علاقمند باشد روزی بتواند آن را هم‌چون راهنما به کار برد. شب‌های هند یکی از مهم‌ترین کتاب‌های نویسنده است که در فرانسه جایزه‌ی مدیسیس، برای بهترین رمان خارجی در ۱۹۸۸ را به خود اختصاص داد.


خرید کتاب شب های هند
جستجوی کتاب شب های هند در گودریدز

معرفی کتاب شب های هند از نگاه کاربران
لیستی دستم بود و داشتم بین قفسه ها دنبال کتاب هایی که می خواستم، می گشتم. چشمم افتاد به کتاب شب های هند. بعد پیش خودم گفتم کتابی که توی اسمش هم از هند نام برده حتمن قرار است مفصل درباره هند نوشته باشد که ماجرایی هم در کنار آن تعریف می شود. هند، لباس های رنگ و وارنگ، موهای بلند، خال روی پیشانی، مکان های دیدنی، رسم و رسومات و جشن ها، عقاید و مذهب مردمش، وسایل حمل و نقل، خیابان های شلوغ، میمون ها و حیوان های دیگر و... خیلی چیزها بود که انتظار داشتم توی کتاب از آنها حرف زده شده باشد و با همین توقع کتاب را از قفسه برداشتم.‏
قسمت اول کتاب یک گزارش حرفه ای است از روز اول سفر به هند. خیلی خوب نوشته شده و آدم را علاقه مند می کند به خواندن باقی قسمت ها. نویسنده هرچه را که دیده توصیف کرده:‏
@روی پلاژ یک جشن مذهبی برپا بود یا شاید بازار مکاره ای بود و جمعیت جلوی چیزی که من نمی توانستم تشخیص دهم چیست ازدحام کرده و در هم می لولیدند. لب دریا ولگردانی بودند که پراکنده روی جانپناه دراز کشیده بودند و کودکانی که خنزر پنزر می فروختند و گدایان بسیار. یک ردیف دوچرخه مسافربر موتور دار هم بود و من در یکی از آنها جستم.@‏
یا این یکی:‏
@محله‏ ی قفس ها مفلوک تر از آن بود که تصور می کردم... بیشتر خانه های محله ی قفس ها از چوب و حصیر بود. روسپیان در اتاقک هایی بودند از تخته سرهم شده و پر شکاف و رخنه و سرشان را از پنجره گونه ی بسیار تنگی بیرون می آوردند. بعضی از این اتاقک ها از اتاقک های نگهبان چندان بزرگ تر نبود. علاوه بر اینها دکه هاو چادرهایی هم بود از کهنه پاره برپا شده و دکان و دستگاه هایی برای داد و ستدهای دیگر، که با چراغ های نفتی روشن شده بود و عده ای جلو هریک جمع شده بودند.@‏
این لحن گزارش ِ سفر مانند در باقی قسمت های کتاب هم حفظ شده. نویسنده درباره تمام آنچه در طول سفرش اتفاق افتاده، جاهایی که رفته است و با آدم هایی که صحبت کرده، می نویسد. ولی خب این توصیف ها طوری نیست که مشخص کند اینجایی که دارد درباره اش می گوید هند است. یعنی هر جای دیگری هم می تواند باشد گاهی. نه درباره لباس ها حرف می زند، نه خیلی دقت کرده روی وسایل نقلیه، وضعیت خیابان ها، محله ها، رفتار مردم و... و من که قبل از خواندن کتاب و با دیدن اسمش این انتظار را داشتم که توضیح مفصل از هرچه در هند وجود دارد را در کتاب بخوانم، انتظارم برآورده نشد.‏
اما ماجرایی که در کنار سفر به هند تعریف می شود؛ ماجرا از این قرار است که مردی برای پیدا کردن دوستش به هند می آید و سرنخ هایی که دارد را دنبال می کند تا به او برسد. این ماجرا از همان اولین قسمت کتاب در کنار توصیف سفر عنوان می شود و همین طور ادامه پیدا می کند تا انتهای داستان.‏
نویسنده وارد هیچ جزئیاتی نشده. هرچه دیده، هرجا رفته، هرچه شنیده و هرچه خورده را تعریف کرده است بنابراین ما تا انتهای داستان هم نه اطلاع چندانی از مرد داستان دستگیرمان می شود، نه آن دوستی که دنبالش می گردد.انگار نویسنده خیلی ارادی خواسته خواننده را بالاتکلیف رها کند.‏
نظرم درباره کتاب شب های هند خیلی نزدیک به نظر زنی است که در انتهای کتاب با مرد همصحبت می شود و مرد خیلی خلاصه همین ماجرای کتاب را برایش تعریف می کند. زن همه را می شنود و می گوید: @در کتاب شما چیزی هست که باب طبع من نیست. نمی دانم این چیز چیست. ولی روی هم رفته کتابتان چنگی به دلم نزد.@‏


مشاهده لینک اصلی
کتاب خوشخوشانه و در عین حال مرموزوار خوبی بود.
نوشتن همچین متنهایی کار حضرت فیل و خوندنشون خیلی آسونه.
ترجمه‌ی سروش حبیبی عزیز خیلی قدرتمند و دقیقا دیگه زیادی قدرتمند بود!
پیشنهاد میکنم بخونیدش. علی الخصوص اگر دنبال کتاب روان و سلیسی میگردید.

مشاهده لینک اصلی
@In qualche modo sta cercando se stesso. Voglio dire, è come se cercasse se stesso, cercando me: nei libri succede spesso così, è letteratura@

Il rischio di un romanzo breve e che lo si legga troppo velocemente (soprattutto quando si è lettori voraci!).
Come è noto, tuttavia, per una buona digestione occorre masticare lentamente.
Ho riletto, pertanto, questo racconto, che avevo giudicato bello, con tanti input ma che rimaneva in superficie.
In realtà, rileggendo mi sono resa conto che chi stava a filo dellacqua ero io.
Pigra lettrice.
Le osservazioni che seguono sono frutto di una seconda @immersione@
*************************************
@India, a travel survival kit@ è la guida turistica che il protagonista ha in mano al suo arrivo per lappunto in India.
Un manuale di sopravvivenza fa pensare ad un viaggio pericoloso ma a volte le insidie maggiori sono quelle dentro di noi.
Limpatto con la realtà della miseria è da subito sorprendente poichè leffimera sicumera occidentale fa credere di essere preparati a ciò che si vedrà dato che nel comodo salotto di casa si sono sfogliati libri.
Si parte decisi e sicuri di saper tutto dopo aver visto le ferme immagini:

ma le fotografie chiudono il visibile in un rettangolo. Il visibile senza cornice è sempre unaltra cosa. E poi quel visibile aveva un odore troppo forte. Anzi, molti odori.

Ecco il primo passo del viaggiatore che si libera dalle infradito e pacchetti di souvenirs:
spogliarsi delle certezze, sospendere il giudizio, vivere tempo e luogo lontano dai pregiudizi.

Un infimo hotel – che in realtà è uno dei tanti bordelli-, un nome di ragazza appuntato su un foglietto.
Così comincia la storia di un uomo che cerca il disperso amico di un tempo.
Il viaggio sarà un percorso di conoscenza di altro da sè e al contempo la ricerca di sé.

LIndia è lo scenario ideale (quante volte anni fa chiedendo notizie di una conoscenza ci rispondevano: è andato in India a cercare se stesso?).
Una realtà dove accade limprobabile, dove il bizzarro ti cammina di fianco, dove ti assalgono odori pungenti ed estranei.
Il viaggio continua seguendo tracce che portano allamico e parallelamente avanza una consapevolezza di sé sempre maggiore dove i corpi diventano solo valigie che trasportano la nostra essenza e citando Hugo (@Les Travailleurs De La Mer@):

@Le corps humaines pourrait bien nêtre quune apparence. Il cache notre réalité, il sépaissit sur notre lumière ou sur notre ombre@

مشاهده لینک اصلی
“Le fotografie chiudono il visibile in un rettangolo. Il visibile senza cornice è sempre unaltra cosa.”
Primo scatto: un uomo su un taxi. Bianco e nero pieno.
Secondo scatto: una stanza sudicia, lo stesso uomo in piedi vicino ad una finestra e una donna seduta sulla punta di una poltrona. E’ avvolta in un sari, ha il viso da bambina e il trucco sfatto. Colore saturo.
Terzo scatto: un uomo che potrebbe avere trent’anni come ottanta seduto ad una scrivania alla buona. Ha un camice e dietro c’è un mobile di vetro che contiene dei farmaci. Bianco e nero morbido.
Quarto scatto: un posto d’attesa, una panca, due uomini che si guardano mentre parlano. Bianco e nero distinto.
Quinto scatto: una stanza d’albergo pulita, mobili anonimi e una donna in piedi vicino la porta. Guarda l’obiettivo sfrontata e con un’aria sicura di sé. Bianco e nero. Solo una macchia rossa: il rossetto della donna.
Sesto scatto: una mano da uomo elegante nell’atto di tamburellare sul bracciolo di una poltrona. Bianco e nero morbido.
Settimo scatto: un ragazzo seduto che tiene qualcosa sulle spalle. Si accorge dello scatto nel momento del click voltandosi e la foto viene mossa. Solo un ammasso di due sagome indistinto. Bianco e nero duro.
Poi foto sparpagliate su un piano, tante ombre e colori, una bottiglia di vino, la sacca di un portalettere, una sera stellata.
Che cosa c’è attorno alla foto lo racconta Tabucchi con un senso di incompleto e allo stesso tempo compiuto che lo caratterizza. Incompleto perche il lettore vorrebbe altro, crea curiosità che si soddisfa solo nell’immaginazione, compiuto perché il romanzo basta a se stesso e così si chiude.
Un viaggio alla ricerca di qualcuno, che si cerca come se non si volesse trovare e che si trova come non si è cercato.




مشاهده لینک اصلی
A short novel but its imagery, so vividly woven, will stay with your for a long time. One forges a bond with the book so personal and profound that makes verbalizing it quite difficult . Best description I could come up with: a condensed version of Don Quixote filtered through space and time with some Pessoa sprinkled into the mix. (@Blind science tills vain clods, mad Faith lives the dream of its cult, a new God is only a word. Dont believe or search: all is hidden.@) I loved the ending with all its several permutations for the reader to ponder upon.

مشاهده لینک اصلی
Quite a charming little travelogue disguised as a novella. An original moving and mysterious adventure seemingly focused on the perpetual visiting of continually unrequited romances of dreamlike places, luxurious hotels, sophisticated relationships, and fine food. In a spirit of a likable indifference, or in the manner of swift flight from despair, the fact that nothing ever is resolved for us matters little in the end.

مشاهده لینک اصلی
Tabucchi has a rare finesse for the understatedly metaphysical travelogue. Tethered by a search for a missing friend, this is a sequence of vivid, memorable encounters and places, with all excess pared away to leave vast cosmoses of the unsaid. Elegant and mysterious, and always capable of producing quietly breathtaking maneuvers out of the dancing twilight air.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب شب های هند


 کتاب دکستر قاتل خواب گرد
 کتاب میک هارته این جا بود
 کتاب شهرهای ناپیدا (نامرئی)
 کتاب سرگذشت ندیمه
 کتاب زندگی خانوادگی
 کتاب سرود سلیمان